«Απαξιώνεται ο κλάδος των χειριστών και με ευθύνη της Ομοσπονδίας»

Τον κώδωνα του κινδύνου για τις εξελίξεις στον κλάδο των μηχανοδηγών χειριστών μηχανημάτων και Γεωτρύπανων, που έχουν προκύψει μετά την εφαρμογή του νέου Προεδρικού Διατάγματος 112 του 2013, κρούει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Χειριστών, Γεωτρυπανιστών, Μηχανημάτων Τεχνικών Έργων κ. Μανώλης Μανωλάς, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στο προεδρείο της Ομοσπονδίας.

Όπως επισημαίνει, μετά από 5 χρόνια ισχύος του νέου νομοθετικού πλαισίου η κατάσταση σε μεγάλο αριθμό περιφερειών είναι δραματική, αφού είτε δεν έχουν συσταθεί ακόμα οι αρμόδιες εξεταστικές επιτροπές, είτε δεν πραγματοποιούνται οι πρακτικές εξετάσεις, με αποτέλεσμα να μην δίδονται διπλώματα χειριστών και να συρρικνώνεται ο κλάδος.

Μάλιστα εξαιτίας αυτού πολλοί συνάδελφοι επιβαρύνονται οικονομικά για να μεταβούν σε άλλες περιφέρειες με εξεταστικές επιτροπές, μακριά από τον τόπο κατοικίας τους!

«Υπάρχουν συνάδελφοι που παραμένουν με την ιδιότητα του βοηθού χειριστή πολλά χρόνια και δεν μπορούν να βγάλουν δίπλωμα» αναφέρει ο κ. Μανωλάς στο περιοδικό «Εργοταξιακά Θέματα» και τονίζει πως η απαξίωση του επαγγέλματος επήλθε σταδιακά με την εξομοίωση όλων των επί μέρους ειδικοτήτων σε μια μόνο ειδικότητα, αυτή του χειριστή, μετατρέποντάς τον σε ανειδίκευτο εργάτη.

«Με το παλαιότερο Προεδρικό Διάταγμα 31 του 1990 προβλεπόντουσαν διαφορετικές κατηγορίες αδειών χειριστών και διασφάλιζε τα δικαιώματα του κλάδου. Αν κάποιος ήθελε να γίνει χειριστής, η διαδικασία που ακολουθούσε ήταν η εξής:

Δηλωνόταν για δύο χρόνια στην Επιθεώρηση Εργασίας από τον εργοδότη ως βοηθός χειριστής μηχανήματος και αφού συμπλήρωνε 2 χρόνια εργασία (600 ημερομίσθια) υπό την επίβλεψη αδειούχου χειριστή έβγαζε το δίπλωμα. Τώρα αυτό δεν ισχύει», σημειώνει.

Για το κ. Μανωλά το νέο Προεδρικό Διάταγμα χειροτέρεψε την κατάσταση διότι αφαιρέθηκε από τους προέδρους των σωματείων το δικαίωμα της σφραγίδας και της επικύρωσης των αδειών και το δικαίωμα αυτό παραχωρήθηκε στον επιβλέπων χειριστής και στον εργοδότη, χωρίς να υπάρχει ο έλεγχος από τα κατά τόπους σωματεία που διασφάλιζαν ότι δεν θα υπάρξουν παρατυπίες.

Απαξίωση επαγγέλματος και χρονοβόρες διαδικασίες Από την άλλη, κάθε ενδιαφερόμενος δίνει πια εξετάσεις για να αποκτήσει την ιδιότητα και όχι την ειδίκευση.

Τι σημαίνει αυτό; Κάποιος που δουλεύει μόνο σε κλαρκ θα βγάλει δίπλωμα και για ανυψωτικό μηχάνημα, χωρίς να έχει την ανάλογη εμπειρία, ούτε τις επαρκείς γνώσεις που θα τον βοηθήσουν να διαχειριστεί με ασφάλεια τα συγκεκριμένα μηχανήματα και ο κίνδυνος ατυχήματος αυξάνεται γεωμετρικά!»

Ο πρόεδρος ασκεί σκληρή- αλλά εποικοδομητική- κριτική στο προεδρείο της Ομοσπονδίας για την αδιαφορία που επιδεικνύει σε αυτό το σοβαρό θέμα και την αδυναμία της διεκδικήσει και να υπερασπίσει τα δικαιώματα του κλάδου.

Ένα άλλο πρόβλημα που εντοπίζει ο κ. Μανωλάς είναι η χρονοβόρα καθυστέρηση στα προβλεπόμενα δικαιολογητικά που πρέπει να καταθέσει κάποιος για να συμμετάσχει στις εξετάσεις.

«Όσο απίστευτο και αν ακούγεται για να ολοκληρωθεί η διαδικασία μπορεί και να του πάρει και ένα χρόνο» αναφέρει χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι μόνο για τη γνωμάτευση τριών γιατρών από δημόσιο νοσοκομείο, με τις μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρούνται στα ραντεβού, δύναται να ξεπεράσει τους τρεις μήνες.

Μια άλλη παράμετρο που στηλιτεύει είναι ο όγκος και το είδος των ερωτήσεων που καλούνται οι εξεταζόμενοι να απαντήσουν:

«Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι πρέπει να απαντήσουν σε 80 ερωτήσεις, αρκετές εκ των οποίων χρειάζεται να έχουν γνώσεις λογιστή και χειριστή υπολογιστή! Νομίζουμε ότι πρέπει να αναθεωρηθεί και να απλοποιηθεί η εξεταστική ύλη, η οποία απευθύνεται σε απόφοιτους ΤΕΙ».

Δεν παραλείπει να αναφερθεί με έμφαση και στο βαρύ πλήγμα που έχει υποστεί ο κλάδος από την πτώση της οικοδομικής και κατασκευαστικής δραστηριότητας, η οποία έχει οδηγήσει μεγάλο ποσοστό χειριστών στην ανεργία και στη «μαύρη εργασία», λόγω και της έλλειψης ελεγκτικών μηχανισμών.

«Υπάρχουν συνάδελφοι που παραμένουν απλήρωτοι για πολλούς μήνες και δίνουν καθημερινό και σκληρό αγώνα για το μεροκάματο και το ένσημο, ενώ πολλοί μένουν εκτός εργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα αντιμετωπίζοντας προβλήματα επιβίωσης, αναγκαζόμενοι να ζουν χωρίς επίδομα ανεργίας!», τονίζει ο κ. Μανωλάς.