Εκτύπωση  Αποστολή
 ΜΗΝΙΑΙΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΤΕΥΧΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Κυκλοφορεί
ΤΕΥΧΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
  Αρχείο περιοδικών
 
 
 Αρχική Σελίδα
 Επικαιρότητα
Πρόσωπα
 Κατασκευές
 Υλικά
 Μηχανήματα έργων
 Ατζέντα
 Θέσεις
 Ταυτότητα
 Χρήσιμα links
 Επικοινωνία
   
Γίνε συνδρομητής!  
 

στο διαδίκτυο
στο site
 
 
 
H ατμομηχανή της οικονομίας
 


Προκειμένου να κατανοήσουμε τις πολύ σημαντικές εξελίξεις στον κλάδο των κατασκευών ζητήσαμε τη γνώμη του κ. Μάνου Βράιλα -ως γνώστη του αντικειμένου- με θέση Αντιπροέδρου στο Συνδέσμο Τεχνικών Εταιριών Ανωτέρων Τάξεων και στον Σύνδεσμο Ανωνύμων Τεχνικών Εταιριών.

Συνέντευξη: Πάνος Κατσαχνιάς

Ο κ. Μάνος Βράιλας, Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Τεχνικών Εταιριών Ανωτέρων Τάξεων (ΣΤΕΑΤ) καθώς και του Συνδέσμου Ανωνύμων Τεχνικών Εταιριών (ΣΑΤΕ), πιστέυει ότι το στίγμα που δίνεται με την επανέναρξη των μεγάλων έργων υποδομής σε συνδυασμό με την εκκίνηση, όπως έχει ανακοινωθεί, μέσα στο επόμενο έτος και πολλών άλλων μικρότερων αλλά εξίσου σημαντικών έργων -που θα χρηματοδοτηθούν από το νέο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης της «Νέας Προγραμματικής Περιόδου 2014-2020», μέσω της Συμφωνίας Εταιρικής Σχέσης (ΣΕΣ), δηλαδή του νέου ΕΣΠΑ της αντίστοιχης περιόδου- σηματοδοτεί την αρχή της επανέναρξης της εθνικής οικονομίας γενικότερα, με όλες τις θετικές συνέπειες που αναμένονται και για τον κατασκευστικό κλάδο, ο οποίος παραμένει «η ατμομηχανή της οικονομίας» και πάντα προηγείται στην ανοδική περίοδο του οικονομικού κύκλου.

Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου υπεγράφησαν οι 4 τροποποιήσεις των συμβάσεων παραχώρησης που είχαν υπογραφεί το 2007 ύστερα από το σταμάτημα των έργων το 2010. Τί μηνύματα λαμβάνετε εσείς για το συγκεκριμένο θέμα;

Πράγματι μετά από πολυετείς διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, των δανειστριών τραπεζών (Ελληνικών και Ξένων) και των εταιριών παραχώρησης, συμφωνήθηκε τελικά η τροποποίηση των συμβάσεων παραχώρησης για τα 4 σημαντικότατα, για την ανάπτυξη της χώρας, έργα. Τα έργα αυτά είχαν σταματήσει από το 2010, λόγω της μη τήρησης σημαντικών όρων από την πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου, όσον αφορά στις προβλεπόμενες από τις συμβάσεις υποχρεώσεις του σε σχέση με τις απαιτούμενες απαλλοτριώσεις, καθώς και σημαντικών καθυστερήσεων λόγω αρχαιολογικών ερευνών, με αποτέλεσμα την παύση χρηματοδότησής τους από τις δανείστριες τράπεζες. Στη συνέχεια λόγω της δημοσιονομικής κρίσης στην οποία περιήλθε η χώρα, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη πτώση του ΑΕΠ και την σημαντικότατη αύξηση στην τιμή των καυσίμων λόγω υπερφολόγησης, μία από τις τέσσερις πηγές χρηματοδότησης των έργων, που ήταν οι εισπράξεις από τα διόδια, μειώθηκε δραστικά. Το αποτέλεσμα του χρηματοδοτικού κενού που δημιουργήθηκε λόγω των ανωτέρω έκανε ακόμα πιο δύσκολο το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης για την επίτευξη συμφωνίας για την επανέναρξη των έργων.
Τελικώς, μέσω του μηχανισμού ανακύκλωσης των μελλοντικών εσόδων του Ελληνικού Δημοσίου από τα διόδια και χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν με επιτυχία με τα εξής προφανή για την χώρα και τον κατασκευαστικό κλάδο αποτελέσματα: Η επανέναρξη των έργων αναμένεται να επηρεάσει κατά 1,15% θετικά το ΑΕΠ έως το 2015.
Περισσότερες από 20.000 θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν σε μια χρονική στιγμή που η ανεργία στη χώρα μας έχει ξεπεράσει το 27% και σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΑΤΕ στο χώρο των κατασκευών έχουν απολεσθεί 218.000 θέσεις εργασίας από τις περίπου 400.000 που είχε το 2008. Διεθνή και ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα επενδύσουν 1,6 δις ευρώ στη χώρα μας ενώ θα επενδυθούν και επιπλέον 650 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Οι αλυσιδωτές επιδράσεις σε κλάδους μεταφορών, τουρισμού, γεωργίας θα είναι μόνο θετικές, ενώ μέγιστης σημασίας είναι και η ενίσχυση περιοχών που πλήττονται πολλαπλάσια από την κρίση όπως για παράδειγμα η Ήπειρος που διαθέτει το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το σημαντικότερο είναι όμως ότι με τη δημιουργία σύγχρονων αυτοκινητοδρόμων, η ουσιαστική αναβάθμιση των οδικών υποδομών της χώρας θα οδηγήσει σε ασφαλείς και ταχύτερες μετακινήσεις. Μιλάμε για μείωση των θανατηφόρων ατυχημάτων κατά 4,4 φορές και μείωση των θυμάτων κατά 5,1 φορές!
Οι τροποποιημένες συμβάσεις που υπεγράφησαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των τεσσάρων εταιριών παραχώρησης, μετά την κύρωσή τους από τη Βουλή στις 10-12-2013, και την τελική έγκρισή τους τόσο από το Ελεγκτικό Συνέδριο, όσο και από τις τρεις αρμόδιες διευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισέρχονται πλέον στη φάση του χρηματοοικονομικού κλεισίματος με τους δανειστές. Η φάση αυτή αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους, ώστε αμέσως μετά να γίνει η επανέναρξη των έργων με στόχο την ολοκλήρωσή τους έως το τέλος του 2015 – αρχές του 2016.

Ποιες οι διαφορές της σημερινής «Επανέναρξης» των έργων σε σχέση με την πρόσφατη «Επανεκκίνηση» τους;

Η επανεκκίνηση που αναφέρετε ξεκίνησε λίγο πριν το καλοκαίρι και ήταν το πρώτο βήμα για την επανέναρξη των έργων ύστερα από την πλήρη παύση τους για πάνω από μία διετία.
Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την τελική συμφωνία εκτελέστηκαν σημαντικές εργασίες σε ευαίσθητα σημεία των έργων (απαραίτητων για την αποφυγή της πλήρους απαξίωσής τους). Έγινε εκ νέου κινητοποίηση πολλών εργοταξίων, προετοιμάζοντας το έδαφος, ώστε μετά την επανέναρξη να μπορέσει να επιτευχθεί ο πολύ δύσκολος και φιλόδοξος στόχος της παράδοσης των έργων στο τέλος του 2015.
Στην ουσία οι εργασίες επανεκκίνησης ήταν ένας τρόπος για να καλυφθεί το χαμένο έδαφος (λόγω των χρονοβόρων διαπραγματεύσεων) έως ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες κύρωσης και έγκρισης των συμβάσεων. Η επανέναρξη των έργων σε συνδυασμό με το στόχο παράδοσής τους στα τέλη του 2015 δεν θα ήταν δυνατό να επιτευχθεί εάν δεν είχε προηγηθεί η επανεκκίνηση τους.
Υπενθυμίζω ότι το Ελληνικό Δημόσιο συνεισφέρει σημαντικά κονδύλια για αυτά τα έργα -έργα εθνικής σημασίας– που διατίθενται από το ΕΣΠΑ, τα οποία κινδύνευαν να χαθούν τελείως σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης των έργων ως το τέλος του 2015. Και είναι γνωστό ότι δυστυχώς αυτή τη στιγμή το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει περίσσια χρημάτων για να χρηματοδοτήσει απαραίτητα έργα ανάπτυξης για τη χώρα.

Συρρίκνωση του ιδιωτικού τομέα στις κατασκευές, μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων στο μισό, χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ που τελειώνει το 2015. Πως διαμορφώνεται η κατάσταση στον κλάδο των κατασκευών στο άμεσο μέλλον;

Όπως είναι ευρέως γνωστό ο ελληνικός κατασκευαστικός κλάδος έχει δεχθεί το μεγαλύτερο πλήγμα από οποιονδήποτε άλλο. Από πρόσφατα στατιστικά κλαδικά στοιχεία προκύπτει ότι, οι δείκτες παραγωγής δημοσίων και ιδιωτικών έργων συνεχίζουν να διαγράφουν πτωτική πορεία, ομοίως η συμβολή του κλάδου στη δημιουργία ΑΕΠ, καθώς και η συνολική απασχόληση. Ταυτόχρονα, σημαντικές αυξήσεις παρατηρούνται στο ποσοστό των επιχειρήσεων που εμφανίζουν ζημιές και στις επιχειρήσεις που βιώνουν συνεχή μείωση του κύκλου εργασιών τους.
Με αυτά τα δεδομένα το μέλλον των κατασκευών σίγουρα δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα. Η συνεχής συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), σε συνδυασμό με τις συνθήκες περιοριστικής χρηματοδότησης πλήττουν και θα συνεχίσουν να πλήττουν τον ελληνικό κατασκευαστικό τομέα. Ωστόσο με βάση στοιχεία πρόσφατων ερευνών του ΙΟΒΕ στις Κατασκευές, ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών βελτιώθηκε τον Νοέμ.2013 στις 74,4 μον. επίπεδο που είναι σημαντικά ανώτερο του περυσινού. Η ενίσχυση του δείκτη εκπορεύεται κυρίως από την άνοδο του δείκτη επιχειρηματικών προσδοκιών στα Δημόσια Έργα (λόγω της επανεκκίνησης της κατασκευής των τεσσάρων μεγάλων έργων βασικής υποδομής), αλλά και τη μικρή αύξηση των επιχειρηματικών προσδοκιών στις Ιδιωτικές Κατασκευές.
Θέλω να πιστεύω ότι, οι ευεργετικές αλυσιδωτές αντιδράσεις της επανέναρξης των αυτοκινητοδρόμων, στην απασχόληση και στους λοιπούς κλάδους της οικονομίας, μπορούν να αποτελέσουν επενδυτικό μοχλό ανάκαμψης όχι μόνο του ίδιου του κλάδου των κατασκευών αλλά και της ίδιας της εθνικής οικονομίας γενικότερα.

Εθνική οικονομία – Ανάπτυξη – Σύστημα παραγωγής δημοσίων έργων. Πόσο επιτακτική κρίνετε τη χάραξη και τη διαμόρφωση μιας εθνικής στρατηγικής για τα έργα υποδομής της χώρας, που θα τα εξυπηρετεί;

Είναι νομίζω κοινώς παραδεκτό ότι στο πλαίσιο των δράσεων της εθνικής οικονομίας, τα δημόσια έργα διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής οικονομίας - ως βασική στρατηγική για τη μακροπρόθεσμη μείωση του χρέους. Σε μια τέτοια προοπτική η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη να στηριχθεί στις ελληνικές τεχνικές εταιρίες κάθε μεγέθους και δυναμικότητας, με την προϋπόθεση αυτές να δραστηριοποιούνται σε ένα θεσμικά θωρακισμένο, χωρίς αδιαφάνεια, περιβάλλον.
Απαραίτητο εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί μια εθνική στρατηγική για τα έργα υποδομής που να προβλέπει:

- περιορισμό της χρηματοπιστωτικής αβεβαιότητας και σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα,
- αναμόρφωση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου με στόχο την απλούστευση, την διαφάνεια και την εξάλειψη των αλληλοεμπλεκόμενων αρμοδιοτήτων
- αξιοποίηση της τεχνολογίας για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος παραγωγής δημοσίων έργων (όπως ενδεικτικά επιστημονικά τεκμηριωμένο και αδιάβλητο σύστημα διαπίστωσης των τιμών συντελεστών παραγωγής δημοσίων έργων, πλήρης ηλεκτρονική διασύνδεση των αναθετουσών αρχών με το Μητρώο Εργοληπτικών Επιχειρήσεων, αναμόρφωση λειτουργίας του ΜΕΕΠ).

Ενιαίες προδιαγραφές και κανονισμοί για δημόσια έργα και ιδιωτικά έργα;

Η τήρηση ενιαίων προδιαγραφών τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά έργα για τους μηχανικούς που ασχολούμαστε με την κατασκευή των έργων είναι προφανής και αποτελεί από πολλά χρόνια τώρα στόχο των εργοληπτικών οργανώσεων ΣΤΕΑΤ και ΣΑΤΕ. Δυστυχώς η πολιτεία δεν έχει ανταποκριθεί ακόμα (παρά τις συνεχείς οχλήσεις του κλάδου) στην αυτονόητη υποχρέωσή της για την θεσμοθέτηση και υποχρεωτική εφαρμογή, από όλους τους εμπλεκόμενους στην παραγωγή των έργων (Δημοσίων και Ιδιωτικών), ενιαίων προδιαγραφών ούτε έχει συστήσει μηχανισμό για τη συνεχή ανανέωση και παρακολούθηση αυτών. Όλοι γνωρίζουμε ότι κάθε μέρα σχεδόν, λόγω ανάπτυξης νέων τεχνολογιών και απόκτησης εμπειρίας από παλαιότερες κατασκευές, οι προδιαγραφές αλλάζουν, εξελίσσονται, βελτιώνονται.
Προς την ίδια κατεύθυνση είναι απολύτως απαραίτητο να θεσμοθετηθεί αμέσως ένα αξιόπιστο και δυναμικό σύστημα αποτίμησης των συντελεστών παραγωγής, τιμολόγησης των τεχνικών έργων και τεκμηρίωσης της δαπάνης κατασκευής. Ολοκληρωμένες μελέτες για το θέμα αυτό έχουν συνταχθεί (με έξοδα των εργοληπτικών οργανώσεων), έχουν υποβληθεί στο Υπουργείο Υποδομών εδώ και τρία χρόνια και δυστυχώς έχουν μείνει (όπως συνήθως) στα συρτάρια των αρμοδίων.
Είναι ευκαιρία τώρα που πολλά επιτέλους αλλάζουν σΆ αυτή τη χώρα να εκσυγχρονιστούμε θεσπίζοντας τις αναγκαίες ρυθμίσεις και να εναρμονιστούμε με τα τεκταινόμενα στις λοιπές χώρες της Ε.Ε. στην οποία ανήκουμε.
Επιτελικός στόχος είναι τα δημόσια έργα να μην κοστίζουν παραπάνω από ότι πραγματικά πρέπει, αλλά επίσης να μην κοστίζουν και λιγότερο καταστρέφοντας το υγιές τεχνικό δυναμικό της χώρας. Τα έργα δεν πρέπει να προϋπολογίζονται και να τιμολογούνται αυθαίρετα όπως δυστυχώς γίνεται για πάρα πολλά χρόνια στη χώρα μας.

Η κατάθεση ενός πλήρους και κωδικοποιημένου νομοσχεδίου θα ήταν ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση;

Θα έλεγα πως ναι αλλά θα διαφωνούσα με την έννοια «κωδικοποιημένο» αν αυτό σημαίνει να βάλουμε μαζί σε μία συρραφή όλα τα κατά καιρούς νομοθετήματα που έχουν ψηφισθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Πιστέψτε με είναι πάρα πολλά, τα περισσότερα είναι αλληλοαντικρουόμενα, χωρίς να εκσυγχρονίζονται ώστε να ανταποκρίνονται στη σημερινή τεχνική πραγματικότητα. Απαιτείται σίγουρα ένας νέος νόμος ο οποίος θα καλύπτει όλο το πλέγμα παραγωγής των έργων στη χώρα μας, ο οποίος όμως θα έχει προέλθει ύστερα από διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς του τεχνικού και κατασκευαστικού δυναμικού της χώρας, δηλαδή τις εργοληπτικές οργανώσεις και το ΤΕΕ. Πρέπει να τεθεί ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση αυτού του απαραίτητου έργου και πιστεύω ότι είναι δυνατό να ολοκληρωθεί – μέσα στο 2014 – διότι έχει γίνει σημαντική προεργασία από τις εργοληπτικές οργανώσεις για όλα τα ζητήματα τα οποία απαιτούν σύγχρονη και διαφανή θεώρηση των πραγμάτων. Αρκεί να το επιζητήσει και να το επιδιώξει με συστηματικό τρόπο η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών, που είναι και η αρμόδια για τη χάραξη της στρατηγικής στον κρίσιμο τομέα των κατασκευών, που όπως γνωρίζουμε, επηρεάζει την ομαλή και σταθερή ανάπτυξη της χώρας.

Που οδηγεί η πρακτική με τα μεγάλα ποσοστά έκπτωσης στους διαγωνισμούς και τι αποτελέσματα έχει φέρει μέχρι στιγμής; Πρακτική που πόσο απέχει από την έγκαιρη παράδοση ποιοτικών έργων, ώστε να σημειώνεται και γρήγορη απορρόφηση ευρωπαικών κονδυλίων;

Είναι προφανές ότι τα ασυνήθιστα μεγάλα ποσοστά εκπτώσεων δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες κόστους, με συνέπεια η τακτική αυτή να αποβαίνει εις βάρος της ποιότητας του έργου. Η πρακτική αυτή εννοείται ότι είναι ζημιογόνα και για την ταχύτητα εκτέλεσης του έργου, ενώ δημιουργεί και σοβαρό πρόβλημα στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, δεδομένου ότι ο Ανάδοχος που έχει δώσει τη μεγάλη έκπτωση, εντέλει δεν καταφέρνει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις του, και τελικώς το έργο σταματά - επαναδημοπρατείται με ότι αυτό συνεπάγεται, τόσο σε κόστος όσο και σε χρόνο ή απλά απεντάσσεται, με συνέπεια την επιστροφή των κονδυλίων που έχουν δοθεί για το έργο αυτό από την Ε.Ε. Εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι έχει παρατηρηθεί ραγδαία αύξηση των εκπτώσεων στους διαγωνισμούς δημοσίων έργων, μετά από τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν:

- στη μείωση (κατά το ήμισυ) των ποσών των εγγυητικών επιστολών καλής εκτέλεσης που απαιτείται να προσκομίζει ο εργολάβος με την ανάληψη του έργου.
- σε περίπτωση που δίδεται προκαταβολή, που πλέον προβλέπεται σε όλα τα δημόσια έργα, μειώνεται το ποσό της εγγυητικής καλής εκτέλεσης, δεδομένου ότι συμψηφίζεται με το ποσό της προκαταβολής που τυχόν λαμβάνει ο Ανάδοχος.

Έργα επειδή είναι ώριμα ή επειδή τα έχει ανάγκη ο τόπος;

Τα έργα πρέπει να αποφασίζονται, σχεδιάζονται και να υλοποιούνται μόνο μέσα από ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας. Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται μέσα σΆ αυτό το πλαίσιο γιατί μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος της αειφόρου ανάπτυξης. Έργα ώριμα αλλά όχι απαραίτητα, που δεν εντάσσονται σε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, δεν ωφελούν τον τόπο.

Από την έως τώρα εμπειρία, υπάρχει σήμερα ανάγκη δημιουργίας κατάλληλου πλαισίου για συμβάσεις παραχώρησης;
Χωρίς αμφιβολία τα τελευταία έτη έχει αποκτηθεί σημαντικότατη εμπειρία στην Ελλάδα μέσα από την υλοποίηση συμβάσεων παραχώρησης για σοβαρά έργα υποδομής (Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, Αττική Οδός, Αυτοκινητόδρομοι). ¶ρα η «τεχνογνωσία» υπάρχει και συνεπώς είναι ώριμες οι συνθήκες για σύνταξη πλέον ενός πλαισίου για τις συμβάσεις παραχώρησης. Εξάλλου και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συντάσσονται αυτήν την εποχή και πρόκειται σύντομα να εφαρμοστούν πανευρωπαϊκοί κανόνες και ρυθμίσεις που θα εφαρμόζονται στις συμβάσεις παραχώρησης.

Ποια εικόνα παρουσιάζουν ως προς την εξωστρέφειά τους οι τεχνικές εταιρίες – σε μια εποχή δύσκολη για την εσωτερική αγορά – και τι προβλήματα αντιμετωπίζουν στην προσπάθεια αυτή;

Είναι γεγονός ότι η συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης σε συνδυασμό με: - την ελληνική οικονομική συγκυρία,
- τα αυξημένα επενδυτικά κονδύλια στις νεοεισαχθείσες χώρες της Ε.Ε.,
- το πρόσφορο έδαφος σε αραβικές χώρες λόγω πλεονεκτημάτων π.χ. σε φθηνό εργατικό δυναμικό, ανταγωνιστικές τιμές,
έχει από το 2000 οδηγήσει τις τεχνικές εταιρίες σε επανασχεδιασμό της επενδυτικής τους στρατηγικής. Αρκετές ελληνικές τεχνικές εταιρίες έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους σε χώρες πρόσφορες σε επενδύσεις, τόσο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία, ΠΓΔΜ), όσο και στις Αραβικές Χώρες: Μπαχρέιν, Κατάρ, ΗΑΕ).
Ωστόσο, και εδώ ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, δεδομένου ότι η στήριξη από πλευράς πολιτείας απουσιάζει παντελώς. Οι παρενέργειες της κρίσης της ελληνικής οικονομίας δυστυχώς συνοδεύουν τις ελληνικές τεχνικές εταιρίες και την προσπάθεια τους για εξωστρέφεια αφού αφενός μεν ο Ελληνικός Τραπεζικός Τομέας είναι απολύτως απών από τις αγορές της Μέσης Ανατολής, αφετέρου δε οι ελληνικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζονται αρνητικά από τους ξένους πελάτες μόνο και μόνο από το γεγονός ότι είναι ελληνικές. Δυσκολίες συναντώνται επίσης και στην ανεύρεση των απαραίτητων συνεργασιών λόγω της επιφυλακτικής στάσης των τοπικών τραπεζών, των αρχών και των προμηθευτών προς τις ελληνικές επιχειρήσεις, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας. Πιστεύω ότι με την αρχή της εξόδου της χώρας από την κρίση θα μπορέσουν αξιόλογες ελληνικές επιχειρήσεις που διαθέτουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, να επανέλθουν ή να επεκταθούν στις αγορές αυτές, γιατί πράγματι σωστά παρατηρήσατε ότι οι ευκαιρίες της εσωτερικής αγοράς για τα αμέσως επόμενα χρόνια τουλάχιστον, φαίνεται ότι είναι περιορισμένες και δεν μπορούν να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες αλλά και δυνατότητες των ελληνικών τεχνικών εταιριών.

Κατά καιρούς έχουν αναφερθεί για τον κατασκευαστικό κλάδο -πάντα από επίσημα χείλη– όροι όπως: «μοχλός ανάπτυξης», «πυλώνας ανάπτυξης» «εθνικό κεφάλαιο» και πρόσφατα «κλάδος δημιουργίας ζωτικού περιβάλλοντος». Ανταποκρίνονται οι όροι αυτοί στην σημερινή πραγματικότητα;

Η «βιομηχανία των κατασκευών» αποτελεί το μεγαλύτερο βιομηχανικό κλάδο στην Ευρώπη. Σε εθνικό επίπεδο μέχρι πρόσφατα, ο κατασκευαστικός κλάδος ήταν ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος της ελληνικής οικονομίας. Ακόμη και σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, η αξία του ευρύτερου κατασκευαστικού κλάδου - καθοριστικού όχι μόνο για τη μεγέθυνση αλλά για την ανάπτυξη της οικονομίας - είναι σημαντική. Η προσφορά του στην εθνική οικονομία είναι πολλαπλασιαστική αφού συμβάλλει στην παραγωγή πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, και κατά συνέπεια φορολογικών εσόδων, διασυνδέεται με βασικούς, δομικούς βιομηχανικούς τομείς, σχετίζεται με περισσότερα από 150 επαγγέλματα, συνεισφέρει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών της χώρας μας, στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας, ενώ συνδράμει σε μεγάλο βαθμό στην αναβάθμιση -σε όρους αειφόρου ανάπτυξης- της εγχώριας παραγωγικής και οικονομικής διαδικασίας. Αναλογιστείτε ότι, αποκλειστικά και μόνο από την επανέναρξη και ολοκλήρωση των τεσσάρων αυτοκινητόδρομων όπως προανέφερα:

- Θα δημιουργηθούν περισσότερες από 20.000 νέες θέσεις εργασίας
- Θα γίνουν επενδύσεις ύψους 1,6 δις ευρώ από διεθνή και ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καθώς και 650 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων,
- Θα προκληθούν αλυσιδωτές θετικές επιδράσεις στους κλάδους των μεταφορών, του τουρισμού και της γεωργίας
- Θα ενισχυθούν περιοχές της χώρας που πλήττονται πολλαπλάσια από την κρίση ενώ θα εξομαλυνθούν οι περιφερειακές ανισότητες
- Και τέλος και σημαντικότερο, θα επιτευχθεί 1,15% θετική επίδραση στο ΑΕΠ

Πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε και τις προοπτικές που διανοίγονται για την κατασκευή ή επέκταση άλλων σημαντικών έργων υποδομών όπως, λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρομικό δίκτυο, της χώρας που θα συμβάλλουν και αυτά στην περαιτέρω ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.
 
 Πρόσωπα
Γεώργιος Συριανός: «Μόνη λύση, η φυγή προς τα εμπρός»
Ζ. Αθουσάκης: «Αβέβαιο το μέλλον των τεχνικών εταιρειών»
H Ελλάδα έχει ακόμα ανάγκη από μεγάλες υποδομές
Σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο έως το 2017
Συντήρηση μηχανημάτων σε δύσκολες συνθήκες
«Προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης του Γεωλογικού Ινστιτούτου»
Επιχειρηματική ευκαιρία η ενεργειακή αναβάθμιση
Αξιόπιστες υποδομές, για αξιόπιστη λειτουργία
Από την Λ. Πανεπιστημίου κι ακόμα παραπέρα
Ανταγωνισμός ναι, αλλά με διαφανείς διαδικασίες
© ΤΕΧΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ  | Όροι χρήσης  | Πληροφορίες